Sitemap

IJzersterke papieren tijgers in expositie ‘Labyrint’

Door Wim van der Beek, (De Stentor, vrijdag 23-10-2009)

Bijzondere expositieruimtes stellen specifieke eisen. Toen Pim Trooster actief was in de atoomschuilkelder onder het gemeentehuis van Dalfsen, stemde hij de exposities die hij daar organiseerde, af op de locatie. Na zijn verhuizing naar een pand op industrieterrein Marslanden, ontstond de noodzaak om te werken met totaal andere ruimte. De loodsachtige setting (hoge muren, veel daglicht) daagt Trooster uit tot nieuwe concepten. De bedrijfshal blijkt bij uitstek geschikt voor kunstenaars die gefascineerd worden door gebouwen en bouwwerken met ongeëvenaarde ruimtelijke werking of door architectonische thema's die ruimte vragen en vreten.

In het nieuwe expositiecentrum aan de Baileystraat is momenteel 'Labyrint' te zien. De titel verwijst onder meer naar de thrillerachtige animatiefilm 'Labyrinth Runner' van Robbie Cornelissen, waarin de realiteit van een jongen die rent voor zijn leven, stapsgewijs verandert in een andere (getekende) werkelijkheid die beheerst wordt door immense ruimtes met kenmerken van lege stationcomplexen, verlaten fabriekshallen, claustrofobische gevangenissen, vervreemdende onderaardse gangenstelsels en no-go-areas. Opmerkelijk zijn de overgangen die Cornelissen in de tekenfilm creëert. De hardlopende jongen verandert eerst in een beeldvullend veld van getallen. Daarna komen o.a. een klok die de tijd razendsnel weg tikt en een paneel met oververhitte monitoren voorbij. De spanning blijft van begin tot eind voelbaar en krijgt een extra lading door de hartslag die hoorbaar is.

Cornelissen (docent ArtEZ Zwolle) is een meester in het creëren van ingenieuze en onheilspellende ruimtes. In Kim Habers heeft hij een goede leerling gevonden. Zij studeerde enkele jaren geleden af aan de Zwolse kunstacademie. Met Cornelissen deelt zij de fascinatie voor raadselachtige constructies waarvan het perspectief meer vragen oproept dan beantwoordt. Ook vragen over orde en chaos, de functionaliteit, bestemming en uitstraling van gebouw en interieur, het conflict tussen open- en geslotenheid en de magie van het tekenen worden door beiden hardop gesteld.

Binnen de context van 'Labyrint' zijn Cornelissen en Habers niet de enige kunstenaars die de bezoeker confronteren met ijzersterke papieren tijgers. Ronald de Ceuster doet dat op zijn eigen onnavolgbare manier met digitale tekeningen en werken op papier waarin hij inzoomt op jaarringen, het contrast tussen vorm en restvorm, het effect van het isoleren van fragmenten van een gebouw waardoor een nieuwe formele werkelijkheid ontstaat.

Rosa Everts gaat nog een stap verder. Zij transformeerde de beschikbare ruimte in een papieren realiteit. Papieren vloertegels, vuilniszakken en deurknoppen en kartonnen meubilair bevragen in combinatie met andere ingrepen in de ruimte (zoals telefoonkrabbels en nepvoegen op de muur) wat echt is en wat niet. Voor wie de denklijnen van Rosa Everts consequent volgt, zal de uitkomst snel helder zijn: alles is nep, onecht, schijn. Die conclusie maakt de schemerzone die zij (evenals de drie mede-exposanten) betreedt, extra interessant.

Tentoonstelling: Labyrint, t/m 22 november in P.Art of your life, Baileystraat 11a, Zwolle. Informatie: www.p.artofyourlife.nl of tel. 038 4607200.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

facebooklinkedinflickrtwitter

i.s.m. "IP" & "RR"

Powered by Woosh! Webdesign